· 

#1 - Dit kindje ga ik houden, en ontzettend veel liefde geven.

Vandaag het verhaal van Dyon. Dyon was 15 toen ze er achter kwam dat ze zwanger was en heeft haar mooie dochtertje en haar vriend weer mee ze gelukkig is. In de blog van vandaag verteld ze over hoe de eerste gedeelte van haar zwangerschap was. 

Dyon Deelt ook alles op haar Facebook pagina "Kenda Baby". Op Kenda Baby verkoopt Dyon zelf gemaakte baby spullen!

 

18 januari 2017
Daar zit ik dan, huilend op de wc van de schrik. Ik ben zwanger, en ik heb geen idee hoe we dit gaan doen, er is maar één ding waarvan ik op dit moment zeker ben: dit kindje ga ik houden, en ontzettend veel liefde geven. 
Huilend van de schrik, een schuldgevoel tegenover iedereen die hierdoor geraakt wordt, maar toch een beetje blij. Er zit een kindje in mij! Totaal niet gepland, ik wilde eerst de wereld over en een eigen bedrijfje, maar wel jong moeder worden. Iets jonger dan ik heb gepland... 
Na het onze ouders verteld te hebben, komt iedereen bij mij thuis om dit te bespreken. Vrijwel iedereen staat er negatief tegenover, van

de schrik. Gelukkig is mijn moeder toch ontzettend positief en steunt zij mij in mijn keuze. Ik word mama!

 

30 januari 2017

De afgelopen twee weken waren heel zwaar. Iedereen moest bekomen van de schrik en het laten bezinken. 
Rémon heb ik bijna niet gesproken, hij was zo in shock van het nieuws dat hij niet veel meer kon zeggen dan ja en nee. Terwijl dat juist was wat ik nodig had. 
De boosheid van onze ouders is een beetje weggezakt, en nu wordt er gekeken naar hoe we dit gaan doen. Voor ik wist dat ik zwanger was rookte ik en dronk ik ook regelmatig een glaasje wijn, en dronk ik ook goed mee op feestjes. Ik ben hier meteen mee gestopt, de dag dat ik erachter kwam dat ik zwanger was.
Ik kan nu ook heel slecht tegen de geur van sigaretten, maar dat momentje van ontspanning mis ik soms wel met alle spanning die er nu speelt.

 

Lees ook:

Sinterklaas met een baby.

22 februari 2017

Vandaag hadden we een intakegesprek bij de verloskundige en de eerste echo. Voor Rémon was het allemaal nog een beetje raar en surrealistisch, en zelf vond ik het moeilijk te geloven dat er écht een kindje in mijn buik zat. Rémon was de afgelopen weken erg afwezig, maar zodra ons kindje op de muur verscheen was hij helemaal gelukkig. Het kindje bewoog heel veel, en was volgens de verloskundige ook erg druk. Waarop Rémon zei: "Ze lijkt nu al op mij!"
Zelf was ik dolgelukkig, en kon ik de tranen niet tegenhouden. Wat ontzettend bijzonder dat dit gewoon in mijn lichaam zit!  
Ondertussen was het meest bekende zwangerschapskwaaltje ook opgedoken... 24/7 was ik misselijk, en ik hang minimaal 3x per dag boven de wc. Bah. Ook ben ik een hele tijd ziek thuis geweest hierdoor, en zijn de roddels over mijn zwangerschap al begonnen. 
Toch wel heel jammer dat mensen zo veel letten op anderen. Voor hetzelfde geld was ik gewoon ziek. Mij maakt het niks uit wat er over mij gezegd wordt, maar veel anderen hebben het daar wel moeilijk mee en zijn heel onzeker. Door al dat geroddel worden veel mensen echt gekwetst, ook al klopt er niks van en hebben mensen het gewoon uit hun duim gezogen... Ook merk ik dat ik als persoon heel erg verander. Ik voel me niet meer prettig bij veel van mijn vrienden en voel me veel 'volwassener'. Sowieso heb ik al veel meegemaakt, maar nu ga ik opeens van puber, naar moeder. Toch kijk ik nu al uit naar de dag dat ik mama genoemd word.

 

24 februari 2017

Vandaag hebben we het tegen Rémon's vrienden verteld. Dit moest van meneer natuurlijk weer op een gekke manier.😅
Meneer had zijn vrienden verteld dat er iets was met zijn rug waar hij aan geopereerd moest worden. Toen alle vrienden bij hem thuis waren zei hij dat hij zou laten zien wat er aan de hand was. Vervolgens deed hij zijn shirt uit, en stond er op zijn rug geschreven: "Ik wordt vader!" 
Iedereen schrok heel erg, en ze dachten dat het een grapje was, tot we de echo lieten zien, en ze rechtsboven mijn naam zagen staan.
Niet alleen werd er gevraagd hoe en wat, we werden ook gefeliciteerd. Dat liet mij deels beseffen dat ik kan stoppen met me zorgen te maken en kan beginnen met écht genieten.

 

Lees ook:

Isalyn - We hadden alleen liever nog een jaar of twee langer gewacht.

6 maart 2017

Vorige week heb de zwangerschap gedeeld met een paar van mijn vriendinnen. Vandaag heb ik het op school verteld, en ondanks de roddels en het feit dat hierdoor de meeste mensen het wel vermoedden, vond ik het erg moeilijk. Niet eens zo zeer om de reacties, maar om het spreken voor de klas, en mij hierbij kwetsbaar opstellen. Plus de hormonen die ook niet meehelpen, zelfs op school ben ik al een paar keer in huilen uitgebarsten om al het gedoe rondom de zwangerschap thuis, en omdat nadat ik mijn verhaal met iemand die ik echt vertrouwde had gedeeld, dit gewoon werd doorverteld. (Dit was dus ook deels de oorzaak van de roddels, plus dat mensen een hele levendige fantasie kunnen hebben wanneer het gaat over anderen).
Eerst heb ik het samen met mijn moeder aan de afdelingsleider van de mavo verteld. Zijn reactie was super! Niet alleen vond hij het knap dat ik het kindje hield, maar ook mijn overtuiging erachter en mijn uitleg vond hij heel mooi en sterk. Toch wel een heel leuk complimentje.
Ondanks het feit dat er al roddels waren, was de meerderheid toch met stomheid geslagen. Er was één meisje dat reageerde, en wat ze zei was heel mooi. Ze was trots op mij, en vond dat ik een super (sterke) beslissing had gemaakt. Dit meisje sprak ik eigenlijk nauwelijks, en om dan dit te horen te krijgen was voor mij ontzettend fijn.

 

3 mei 2017

Vandaag was het dan zover, de 20 weken echo! Rémon was er van overtuigd dat het een jongen is, en ik was ervan overtuigd dat het een meisje is. Volgens Rémon maakten mietjes grietjes, en dat heeft hij nog vaak gehoord!!! Want ik had gelijk, we krijgen een dochtertje! Op de echo zag je nu al echt een mensje, heel anders vergeleken met de eerste echo, dat was meer een wazig visje ofzo. 
Ook heb ik al een mooi buikje, waar ik super trots op ben. Inmiddels is de misselijkheid eindelijk over, en heb ik last van bekkeninstabiliteit. Niet zo handig, aangezien ik in de bediening werk in een net geopend restaurant... 
De nieuwsgierige blikken en de roddels maken mij niks uit, en eigenlijk krijg ik er ook niks van mee, ik let er helemaal niet op. Vol trots loop ik als zwangere 15-jarige rond. 😜
Nooit had ik gedacht dat dit zou gebeuren, maar wat ben ik er blij mee!

 

Link naar Dyon haar shop: https://www.facebook.com/kendababyshop/

Lees ook:

12 weken oud.

Huilbaby.