Mijn zwangerschap.

Overtijd.

19-10-2016 ik was 1 week overtijd en raakte volledig in de stress. Ik slikte altijd heel trouw de pil, dus ik dacht er kan niks aan de hand zijn, toch? Nou wel dus. Die avond kwam Denise bij mij met een zwangerschapstest, want ja alles voor de zekerheid. In de hoop dat ik minder zou stressen en er niks aan de hand zou zijn. Ik deed eerst 1 test en die was positief, ik kreeg even een brok in mijn keel. Door mijn hoofd spookte nog, nee dit is niet waar dit kan niet zou ik echt bij die 1% horen waar bij het mis gaat? Omdat ik het niet geloofde deed ik de 2e test ook. En ja hoor ook positief. Op dat moment leken al mijn emoties en in 1 klap verdwenen, en er ging even helemaal niks door mij heen. Wat was ik blij dat denise bij mij was! We hadden besloten om het eerst aan mijn moeder te vertellen die toen alleen beneden zat. Na heel lang wachten heb ik precies voor dat mama naar bed ging verteld. Wat was ik blij met de reactie van mijn moeder, haar eerste reactie was: ik had zo graag oma willen worden maar niet van jou! En ze begon wat te lachen, terwijl ik in tranen uitbarste. Ik had mijn toenmalige vriend een berichtje gestuurd of hij hier heen kon komen omdat ik het hem moest vertellen. Hij zei dat hij niet kon komen en ik vertelde het dus via WhatsApp (lekker slim!). Hij zei gelijk dat het niet kon en we allebei zouden moeten stoppen met school als we het zouden houden. 

 

houden of weg halen.

Ik vond het heel lastig. Mijn ouders zeiden gelijk dat het mijn keuze was en ik moest doen wat ik zelf wilde. 27-10-2016 de dag dat we voor informatie naar de abortuskliniek waren geweest. Ik kreeg informatie over de abortus mogelijkheden, ook kreeg ik een echo waar je nog bijna helemaal niks zag. Ze vertelde dat ik toen ongeveer 5 weken zwanger zou zijn. We hadden afgesproken dat ik (als ik het weg zou laten halen) nog maximaal 4 week had om contact op te nemen, omdat ik heel slecht ben in keuzes maken. Toen we die dag thuis waren ging ik naar de gymzaal om trainen te geven, op dat moment kwam mijn over buurmeisje aan en vertelde dat er ambulance bij ons thuis was. Heel snel belde ik mijn moeder met de vraag wat er aan de hand was, ze zei dat ik beter maar even thuis kon komen. Ik kwam bij huis aan fietsen waar mijn broer mij al stond op te wachten en vertelde dat papa een hartinfarct had. Met tranen in mijn ogen kwam ik binnen waar papa op de bank lag. Hij heeft ongeveer 1 week in het ziekenhuis geleden. In de tijd dat papa in et ziekenhuis lag hebben mama en ik besloten om de baby te houden. Dat moest ik natuurlijk ook nog vertellen aan mijn toenmalige vriend. Hij was gelijk duidelijk dat hij er niks mee te maken wilde hebben en het uitmaakte. Vanaf dat moment zou ik dus alleenstaande moeder worden.

 

school.

Een paar uit mijn klas had ik verteld dat ik zwanger was en dat ik het ging houden. Ook mijn mentor had ik het verteld en alle leraren moesten het natuurlijk ook weten, want ja sport en bewegen gaat niet altijd zo goed samen! Ik heb zulke positieve reacties gehad over mijn zwangerschap, en ik super goede hulp gehad op school. Na mate de zwangerschap vorderde werd het op school allemaal lastiger, ik kon niet meer mee sporten en paste mijn kleren niet meer.

Wat heb ik hier om kunnen huilen. Iedereen kon gewoon sporten en alles doen en ik? Ik was het meisje die 9 van de 10 keer op de bank zat omdat ik weer ergens niet aan mee kon doen....

 

Jongen of meisje?

vanaf het begin had ik het gevoel dat het een jongetje zou worden. Tot week 15 toen wist ik het zeker het word een meisje, toch was de 20 weken echo wel spannend zou mijn gevoel bevestigd worden of zou het toch een jongen worden.

14-02-2017 Valentijnsdag! Maar ook de dag dat ik mijn 20 weken echo zou hebben. Ook al wilde ik heel graag weten of het een jongen of meisje zou worden, vond ik het aller belangrijkste dat het baby'tje gezond zou zijn en geen afwijkingen te zien waren. Het baby'tje was gezond! En het was een meisje, mijn gevoel had dus gelijk! Oh wat was ik blij dat ik een meisje zou krijgen, niet dat ik het niet leuk zou vinden als het een jongetje werd maar puur omdat ik vind dat een jongen een vader figuur nodig heeft, en ik hem dat niet zou kunnen bieden. Vanaf dat moment kon het beginnen, meisjes spullen kopen! Gelukkig hebben we heel veel spullen gekregen van kennissen, daardoor had ik een hele la vol met kleertjes maat 50/56 (meer dan de helft heeft ze nooit gedragen)

 

 

Verlof.

vanaf 15 mei zou ik zwangerschapsverlof krijgen vans school. Maar het werd eerder in de mei vakantie ging het mis ik was over vermoeid en spuugde soms wel 2 keer per dag. Ik moest heel veel rusten en kon we de hele dag slapen. Om het nog leuker te maken kreeg ik heel veel last van vocht en kon amper een paar minuten staan en mijn enkels waren al zo dik als maar kan. Een aantal dagen voor mijn uitgerekende datum begon het ook nog eens heel mooi weer te worden (kon er ook nog wel bij). Van heel even staan ging het naar niet staan. Ik was alleen nog maar thuis en past mijn eigen kleren niet meer dus liep de hele dag in een joggings broek. 1x per dag ging ik er soms even uit, om iets van de winkel te halen en daarna weer lekker met mijn voetjes om hoog. Wat vond ik het verschrikkelijk. De hele zwangerschap vond ik het zwanger zijn als helemaal niks en nu zat ik ook nog de dagen af te tellen. Bah wat duren de dagen na 40 week lang! Voor mijn gevoel duurde 1 dag jaren. Maar gelukkig was ze daar dan na 40+5 week! Het mooiste wat ik ooit in mijn leven heb gezien, mijn eigen dochter! Totaal niet gepland maar o zo welkom!!