· 

Huilbaby.

Regeldagje.

Toen Quinty 2 weekjes oud was had ze een regeldagje. Ze wilde heel veel drinken, was erg onrustig en huilde veel. 

Na haar regeldagje bleef ze er een beetje in hangen , ze was heel veel wakker en wilde niet stoppen met huilen. We dachten dat het aan de warmte lag.  Doordat het die dagen ook best heel warm was, maar helaas was dat niet de reden. Quinty sliep altijd beneden in de kinderwagen, omdat ik het nogal een grote stap vond om haar boven alleen in haar wiegje te laten slapen, dit deed ik dan ook 1 keer met pijn en moeite. De eerste dagen na haar regeldagje sliep ze overdag maximaal een half uurtje, in tegenstellen met overdag sliep ze snachts heel goed! Maar het werd alleen maar erger in de dagen er na. Quiny was alleen nog maar stil wanneer ze sliep of aan het drinken was, en dat was niet zo vaak. Naar buiten kwam ik die dagen ook niet meer, want het voelt toch niet zo fijn om met een huilende baby te wandelen die niet stil te krijgen was. De nacht begon ook steeds slechter te worden, waar ik een paar nachten maar 1 uurtje slaap kreeg. Ik voelde me erg opgesloten thuis en ik had het gevoel als of ik mijn ouders en broers tot last was thuis met Quinty. Ik ging daarom ook regelmatig savonds na het eten naar boven zodat ze beneden even rust hadden, en huilde boven gezellig met Quinty mee. En wat donder je dan snel van die roze wolk af!

 

Genoeg.

De nacht van 28 op 29 juli was het genoeg. We wisten het echt niet meer. Ik probeerde te slapen en mijn vader zou proberen Quinty in slaap te wiegen. Maar helaas lukte dat niet, zoals een paar nachten eerder. Mijn moeder moest de volgende dag weer werken maar kon niet in slaap komen door het huilen (krijsen) van Quinty. Ik hoorde haar naar beneden gaan naar papa en Quinty, toen ik ook naar beneden ging zei papa dat hij de huisartsenpost had gebeld en konden daar zo heen. Samen met papa was ik naar het ziekenhuis gegaan waar ze Quinty hebben onderzocht. Ze konden niks vinden, wat een opluchting was maar ook weer niet omdat we nu nog steeds niet wisten wat er met Quinty aan de hand was. Ze hebben Quinty opgenomen en zouden ze de volgende dag kijken wat er aan de hand zou zijn (gelukkig mocht ik wel bij haar slapen!). De volgende dag was de kinderarts langs geweest en die zei dat ze oververmoeid was en dat ze waarschijnlijk in haar regeldagje is blijven hangen. Ze zouden Quinty minimaal 2 nachtjes houden, om zoals zij het zeiden te "resetten". Quinty moest weer een ritme aan geleerd worden waar ze helemaal uit getrokken was door haar regeldagje. In het ziekenhuis zag ik haar ook maar een paar keer per dag, alleen wanneer ze gevoed werd (wat ik gelukkig wel zelf mocht doen). Maar ik mocht niet bij haar blijven slapen. Wat is dat verschrikkelijk om je kind voor het eerst ergens achter te laten, ik heb gehuild tot ik in slaap viel. 

 

weer thuis.

Na 2 nachtjes mocht ze weer naar huis (oh wat was ik daar blij mee!). We moesten Quinty de eerste tijd in een heel strak ritme houden, zodat ze niet weer zomaar oververmoeid kon raken. De eerste dagen kwam Quinty heel slecht in slaap en zaten we soms wel een uur naast haar bedje voor ze inslaap viel. Die dagen waren heel slopend, en ik kreeg het gevoel als of dit voor altijd zo zou gaan. Maar gelukkig hadden we een afspraak bij de osteopaat, die heeft Quinty zo goed geholpen dat ik haar nu in bed kan leggen en ze binnen 10 min slaapt! Wat ben ik blij dat de osteopaat er is, en dat ik nu weer vollop op de roze wolk zit waar ik heel hard vanaf gedonderd was !