bevallingsverhaal.

overtijd.

Op 30 juni 2017 begon het allemaal op precies te zijn 4 dagen over tijd. Ik werd wakker rond 10 uur met lichte voor weeën die ik al een paar dagen heel licht had. Ik voelde me niet op mijn gemak ik kon geen normale kleren aan en net als elke dag ging ik weer in mijn joggings broek op de bank zitten met mijn voetjes omhoog (het enige wat ik echt nog goed kon door het erge vocht waar ik last van had), ik had een voicemail openstaan op mijn telefoon die ik moest beluisteren. Het was het ziekenhuis, doordat ik bijna 41 week zwanger was moest ik de week erna naar het ziekenhuis voor de controles en zou ik waarschijnlijk ingeleid worden. Ik had de afspraak gemaakt maandag 3 juli moest ik om 9 uur in het ziekenhuis zijn voor 3 afspraken bij de verloskundige, daarna een ctg maken en daarna nog naar de gynaecoloog. Ik was er kapot van, ik wilde niet dat ik zou worden ingeleid en ging huilend op bed te liggen, mijn moeder kwam boven bij mij op bed liggen toen ze net werd gebeld dat ze naar een gezin moest om te  werken.

 

Het begin.

Eind van de middag begon het. Om kwart over 4 was ik mijn slijmprop kwijt, en vertelde ik dat nog heel vrolijk aan mijn vader die op dat moment met mij thuis was. Nog geen uur later begonnen de weeën, ik had hele onregelmatige weeën ondanks dat ging ik ze toch steeds proberen te timen, er zaten steeds 2 tot 5 minuten tussen. Ik vertelde het tegen mijn vader maar die geloofde mij niet. Ik werd weer heel verdrietig en dacht, vergis ik mij nou of is het wel echt begonnen. Mijn moeder kwam thuis om half 7 en kwam bij mij naar boven en zei ik bel de verloskundige wel en anders ga jij even lekker onder de douche. Heerlijk was dat onder de douche, maar tijdens het douchen werden de weeën alleen maar erger en kon ik op een gegeven moment niet meer lekker zitten onder de douche (we hadden van de thuiszorg winkel een douche kruk geleend). Toen ik onder de douche weg was om kwart voor 8 ging ik naar beneden waar een vriendin van mij zat omdat ze het kabeltje van de telefoon terug kwam brengen en ging ik op de grote yoga bal zitten. 10 minuten later was de verloskundige er en keek hoeveel cm ontsluiting ik had, 2 cm en dacht echt als het zo door gaat ben ik volgende week nog niet bevallen. maar de verloskundige was nog geen 10 minuten weg en de weeën werden ineens heel veel erger. Ik wilde naar het ziekenhuis voor pijnstilling (nooit gedacht dat ik dat zou willen). Papa belde de verloskundige dat we naar het ziekenhuis wilden gaan en gingen heen om half 9, om kwart over 9 waren we bij het ziekenhuis en had ik al 4 cm ontsluiting.

 

de bevalling.

In het ziekenhuis zou ik een ruggenprik krijgen maar omdat de dokter die mij er 1 zou geven net in een operatie zat zou ik een morfine pompje krijgen. Rond half 10 heb ik een pompje gekregen en al heel snel viel ik in slaap. Ze hebben mijn bloed geprikt maar ik had het niet echt door ik weet alles heel vaag nog. Het enige wat ik echt nog heel goed weet is dat ik het super fijn vond. Rond half 12 kon ik een ruggenprik krijgen, ze gingen toen kijken hoeveel ontsluiting ik had en had al 8 cm.

Om precies 1 minuut over 12 kreeg ik hele erge persdrang en mocht ik gaan persen, ik raakte heel erg in de stres en begon bijna te hyperventileren. Gelukkig kon ik me heel snel weer oppakken en na in totaal 16 minuten persen was ze daar eindelijk! Quinty Beau 

Geboren op 1-7-'17 om 0:17u

53 cm

3815 gram

En helemaal gezond!

En alles wat ze zeggen is waar! Wanneer je de baby op je buik hebt liggen ben je de pijn zo weer vergeten!!